Cuma, 28 Ağustos 2009 00:23
Müzayede, Hezeyan, Yine Bayram... Ve Bizim Ramazan
'Müzayede' Çocukların ilk orucu… İlk orucu tutan çocuk, teşvik ve taltif sadedinde akşam müzayedeye çıkarılır; onun ilk orucu açık artırmayla satılırdı.
En yüksek fiyatı veren orucu satın alırdı. Bu, çocuğa bir moral olur, ve oruca bu moralle alıştırılırdı çocuk. Bu müzayedeye ben, “müzayede-i savm” diyorum. Orucun açık artırması... Orucun satışı.Hayatın, helal yoldan kazanılan, ilk, en saf ve bereketli kaymesi. Bunun adı “Ramazan Bereketi”. Aslında, bir safsata ve hezeyana sözü getirmek istiyorum:
-Nerde o eski Ramazanlar...?
-Peeeeehhhhhhhhh...
Ramazan geldi mi duymaktan bıktığımız klişedir bu. 60, 70, 80, 90’lık ihtiyarların kulak paslandıran sayıklaması...
Peki, ne vardı o eski Ramazanlarda? Şuursuzca hasreti çekilen, özlenen...
-Hiç bir halt yoktu; hiç bir halt!
En yumuşak ifadesiyle ağız alışkanlığı ya da söz söylemiş olmak. Laf olsun diye laf. Anlatacağı kalmayan, daha doğrusu olmayan, maziye dair söyleyecek tek sözü bu olan, kalbi kör olmuş pir-i faniler... Hele bu klişe bir de doğma-büyüme İstanbullu(ne demekse; köy kökenlinin züğürt tesellisi olmalı)ağzından döküldüyse eyvah... Beyninizi iğfal eder...
Eleştiri okları bir yana, ne vardı gerçekten o eski Ramazanlarda? Onların o eski Ramazanlar dediği, erken 1900’lü yıllar. Daha doğru ifadesiyle 30 ve 40’lı yılların Ramazanları. Batı tarzı eğlencenin telkin, empoze ve enjekte edildiği yıllar. Batı tarzı eğlencenin, sur içine girdiği yıllar... Direklerarası rezaleti... Direkler arasına hapsedilen Ramazan. Üç-beş saçma sapan temsil, batı mahsulü üç-beş Ramazan(!) tiyatrosu... Ve ibadet değil, eğlence(!) –nemenem bir eğlence olduğu da ayrı tartışma- mevsimi Ramazan! Tombala, popcorn, kar... Kadir gecesi de havai fişek... Bu mu özlenen?
Yerin dibine batsın o eski Ramazanlar. Yerin dibine batsın!
Halbuki Ramazan, her zaman Ramazan.
Siz hangi Ramazan’ı özlüyorsunuz bilmem. “O eski Ramazanlar”’ı mı? Direklerarası, orta oyunu temsiller mi? Sizin olsun! Ben, masumların ilk orucuna talibim.
Çünkü bu müzayedede alan kârda, satan kârda. Çünkü bu alışverişte sapla saman ayrı! Halbuki Ramazan, her zaman Ramazandır!
Ve bayram! Yine bayram , yine bayram. Bayram; her zaman bayram! Hazır, bayram da gelmeden; bir oruç da sen satın alsan?
Yazı, İlk Olarak melekgirmezsokagi.blogspot.com Adresinde Yayınlanmıştır.
| < Önceki | Sonraki > |
|---|
