Sizlerden
Habibine Ümmet Sana Kul Eyle Hüzzamdan çalıyor eskimiş plak Her bir sözü alıp tüm dünyayı yak Kabul etmez bizi ne tamu türap Hakkı söylemeyen dilim lal eyle Habibine ümmet sana kul eyle... |
Ukde! Bir imtihan çemberinden daha geçtim Bir hudeybiye daha ekledim defterime Bir ateşten gömlek ki onu ben diktim Üzerime... |
Üşüyen yüreğimi koyuyorum sararan bir sayfa üzerine, ey kalbim bu yorgunluk niye? Bu sessizliğin, bu susamışlığın, üzerindeki bu rehavetin sebebi ne ola ki?
Bir ateş düştü yüreğime, aşk olup tütse...
Taşta gül bitiren Mevlam kalbimdeki yangın yerini gülendamlara çevirse...
Kapasam gözlerimi, rahmetin yağmur misali yağsın üzerime, ruhuma serpiştir adını sürûr ile...
Baktığım her yerde ismin yazılır gözlerime, seni tefekkür ettiğim her an sevgin fısıldansın yüreğime...
Ve işte içimde o hoş nağme huzur... Ve yine huzur...
Arkasından bir ömür koşturup durduğumuz, dinimizin en nadide meyvesi.
Lakin şu iyi biline ki; mükemmel bir inanç, içten bir yalvarış, candan bir haykırış, sızlayarak edilen dualar ve daha bilmediğiz efdal olan her şey...
Bunlar kalplerdeki huzura vesile olacaktır.
Ümit ediyorum ki huzur ufkunda nur saçan bir istikbalde; karanlıklardan sıyrılıp ruhumu asli rengine bürüyüp nur-i cazibende ıslanmak istiyorum.
Fitne ve fenalıklarla kirlenen bu dünyada her zaman tertemiz kalan,
Aşikâr bir sevgiye kavuşmak,
Hayatın anlamını sana olan imanla keşfetmek istiyorum...
Esra Ekinci
Sakarya İlahiyat
| < Önceki |
|---|
