E-ilahiyat Ankara'da, Ankara E-ilahiyat'ta..

GEZİyorum

Fatmanur Harmanda - Hitit İlahiyat tarafından yazıldı.

O'na hamd, O'na Şükür, O'nun adıyla..

Selçuk, Hitit, Ankara, Marmara İlahiyat ve Ankara Dikab’ın muhteşem buluşması 
E- iLahiyat, 
Ankara ilahiyat fakültesi eilahiyat gönül dostlarının ev sahipliği ile unutulmaz ilk toplantımızı gerçekleştirdi…

Muhabbetin, samimiyetin, kardeşliğin, ilahiyatçılar adına yeniden dirilmenin, ilahiyat şuurunun gönüllerimize ekildiği   05.02.2008 tarihine not düştük :

“Bir gençlik, bir gençlik, bir gençlik...

"Zaman bendedir ve mekân bana emanettir!" şuurunda bir gençlik...”

hitabının muhatabı bir İLAHİYAT GENÇLİĞİ

E-ilahiyat üstlendiği misyonla  ilahiyat gençliğinin kopuk iletişimini sağlamak için Ankara’da attığı bu adımla bizlerin umudu oldu..

Hepimiz  “ilahiyat” kimliği altında toplandık… İlahiyatçı kimliği ile yapamadıklarımızı, yapmak istediklerimizi,  umutlarımızı,  hedeflerimizi, sorumluluklarımızı konuştuk…

Şuana kadar suskun kalışımızın  nedenlerini sorguladık… Fakülteler arası iletişimsizlikten bir araya gelemeyen ilahiyat gençliğini aynı çatıda birleştirmeliydik! Bu adımla umudumuzu ümidimizi yineledik ilahiyat gençliği ankarasıyla hititiyle selçuğuyla marmarasıyla ve diğerleriyle bir olmalı “biz” diyebilmeliydik … Bir araya gelmeli kabuğumuzdan çıkmalıydık!

İşte bu tarih 05.02.2008  yarınların umudu oldu …

Eilahiyat “Bizim sesimiz” oldu  Ankara’ da…

İlahiyatçıların misyonu, birlik olmamızın gerekliliği, birbirimizi tanımamızın, ortak paydada bir şeyler yapmamızın zaruretine işaret edildi... Bu hususta atılması gereken somut adımlarla ilgili önerilerimizi, fikirlerimizi paylaşıp; bilhassa gündemdeki "başörtüsü" meselesi ile ilgili değerlendirmelerde bulunduk, toplumda en yüksek seviyede dinî eğitim veren kurumlar olan İlahiyat Fakülteleri mensupları olarak bu konuda konuşması gereken, bir şeyler yapması gereken kimselerin bizler olduğunu ve neler yapabileceğimizi konuştuk...

Eğitim Fakültesinden arkadaşlarımız, orada karşılaştıkları durumları, yaşadıkları sorunları dile getirerek bir kez daha ilahiyat ve din kültürü öğretmenliği bölümünün yek vücüt olması gerektiğini vurguladık.

Din Kültürü öğretmeni olan arkadaşımız, bizlere tecrübelerini anlattı, ne gibi durumlarla karşılaşabileceğimiz konusunda bizleri aydınlattı ve ne kadar donanımlı yetişmemiz gerektiği konusunda bilincimiz daha da arttı.

Bilhassa I.sınıftaki kardeşlerimize bu hususta tavsiyelerde bulunulmuş oldu...

Gözlerinde ışık saçan bakışlar, yüreklerindeki kuşların kanat çırpınışları ve kendini, amacına adamak için çabalayan bir grup arkadaşla kısa zamana uzun cümleler sığdırdık.

Eilahiyat  “Bizim sesimiz” oldu  Ankara’ da…