Aman Kimse Uyanmasın!

Mehmet Nişancı

Cumartesi, 24 Ocak 2009 02:58 Mehmet NİŞANCI tarafından yazıldı.

Toplumun can damarlarıyla oynamak isteyen karanlık yüzlerin çirkin emelleri bu topraklarda yıllardır cirit atıyor. Kapitalist zihniyetin toplumun içine sızması için –tıpkı komünist rejim gibi- çevrilen entrikalara karşı, savunma mekanizmalarının gücünü tüketmek isteyenlerin hüsrana uğraması kaçınılmaz olacaktır.

Yüzyıllarca İslam’ın kazandırdığı asil hasletlerle hamuru yoğrulan insanımız düne göre daha güçlü olmak zorunda…

Ne idüğü belirsiz, kim bilir nerelerden beslenen şer odaklarının bitmek tükenmek bilmeyen çabalarına karşı savunma mekanizmalarının yeniden güçlenmesi için harcanması gereken çaba, üniversite gençliğine düşmektedir.

Ne yazık ki geçmiş dönemlerde ideolojilerin kurbanı genç yürekler şimdi de batının dezenformasyonuna uğruyor. Komünist rejime direnmenin bedelini gençlere ödetenler, şimdi de kapitalizme karşı direnmenin bedelini ödetmeye çalışıyorlar.

Uyku ile uyanıklık arasında gidip gelen neslin dirilişi için bir takım çabaların artırılıp güçlenmesi gerekiyor.

Aslında bu problemimize örnek olarak daha yeni gelişmeleri baz alabiliriz. Toplumun merhamet damarlarıyla oynama, fakir fukaranın çorbasına göz dikme uğruna bir sivil toplum kuruluşuna amansız sataşmaları hepimiz müşahede ettik. Daha önce de dini simgeler kullanılarak yapılan saldırılar şimdi de başka bir yardım kuruluşu üzerinden yürütülüyor.

Hiçbir şekilde suç unsuru teşkil etmeyen, lakin çamur atıp, geride kalan izi de zevkle oturup seyreden insanlara kanmak neden? Bunu anlamak inanın çok güç?

Acaba yardım kuruluşuna çamur atanların yardım namına yaptıkları ne var ortada? Bu iş vergi kaçırmak uğruna okul yaptırmaya benzemiyor…

Asil duygularımızla oynanıyor. Bu oyuna kurban olmak bu ümmete ve bu nesle ihanettir.

İster içerde, ister dışarıda topluma sızdırılan şerleri, içimizden ayırmamız gerekiyor. Kendi içimize dahi sızan bu amansız hastalıklara kurban olmak, cehaletimizi gösteriyor ki bu durum çok acı…

***

Korku… Toplumu yönlendirmenin temelini teşkil eden korku hastalığı içimizde kendine yer edinmiş de oralı olamıyoruz bile.

Korkularla yönetilen toplumlar köleden başka ne olabilir ki? 21. yüzyılda kölelik kalktı demek ne kadar da abes geliyor kulaklara. Korkuyla sindirilen toplumlar bir sürü halini almışken, onları istediği yöne çekmek artık kolay hale geliyor. Medya, internet, televizyonu kullanarak çirkefliğin doruk noktalarına ulaşanlara neden bir cevap verilmiyor. Kalem mi tükendi, söz mü tükendi?

Korku tüketiyor bizi… Korkularımızın oluşturduğu esaret zinciri hoşumuza mı gidiyor? Bu hastalığı derhal atmalıyız içimizden.

Olayları sağlıklı müşahede edebilen, asli duygularına sahip çıkan, heyecanını toplum için sarf eden, millete hizmet eden, milletin efendisidir, düsturuna sahip bir gençliğe ihtiyaç varken enerjimizi nerelerde harcıyoruz?

Uyanış vaktidir!

Mehmet NİŞANCI